عاشقانه

eshgheyeganeh — Wed, 11 Oct 2006 21:44:09 GMT

سلام به همه دوستان

اميدوارام حاله همتون خوب باشه.

پيشاپيش فرار رسيدن شبهاي قدر وسالروز شهادت مولاي متقيان امير مومنان حضرت علي بن ابيطالب (ع) را به همه شما دوستان عزيز تسليت ميگم و اميدوارم عزاداري همه شما عزيزان در اين شبهاي عزيز مورد قبول درگاه احديت قرار گيرد.

eshgheyeganeh — Thu, 14 Sep 2006 15:40:58 GMT

به کلبه فقیرانه ما خوش آمدید

لطفا برای بهتر شدن وبلاگ داداشتون

نظر یادتون نره.

eshgheyeganeh — Thu, 14 Sep 2006 15:34:02 GMT

بنام آنكه آفريد تو را تا ديوانه كنم تورا

تقدیم به:زهره عزیز و نازنینم

تک ستاره قلبم و تقدیم به تو که آفتاب مهرت هرگز در آسمان

دلم غروب نخواهد کرد

*******

با تمام وجود دوستت دارم و سبد گل سرخ با هزاران شاخه گل

مریم
به تو که عزیزترینم هستی و دلت مظهر عشق و وفاست تقدیم

می کنم
ای که سبزترین نگاهی به زندگی

و
ای زیباترین بهانه برای عاشق شدن

و
ای خورشید گرمابخش سرزمین دلم

عاشقانه در کنارت می مانم و صادقانه دوستت دارم

*******
گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت

به شرط آنکه گهگاهی توهم از من یاد کنی

*******
اگر دورم ز دیدارت دلیل بی وفایی نیست

وفا آن است که نامت را همیشه بر زبان دارم

بی تو بی نام و نشونم نمی خوام بی تو بمونم

eshgheyeganeh — Thu, 14 Sep 2006 15:26:18 GMT

زهره عزیز و نازم

eshgheyeganeh — Thu, 14 Sep 2006 15:25:18 GMT

زهره جان

تا کدوم ستاره دنبال تو باشم

تا کجا بی خبر از حال تو باشم

مگه میشه از تو دل برید و دل کند

بگو می خوام تا ابد مال تو باشم

از کسی نیس که نشونی تو نگیرم

به تو روزی میرسم من که بمیرم

هنوزم جای دو دستات خالی مونده

تا قیامت توی دستای حقیرم

خاک هر جاده نشسته روی دوشم

کی میاد روزی که با تو روبرو شم

من که از اول قصه گفته بودم

غیر تو با سایه م نمی جوشم

**********************************************

eshgheyeganeh — Thu, 14 Sep 2006 15:22:46 GMT

مي خواهم تو را صدا بزنم ولي زبان ندارم

مي خواهم به سويت بيام ولي توان ندارم

مي خواهم تو را ببينم ولي چشم ندارم

من در قلبم تو را دارم

پس با قلبم تو را صدا مي زنم

و با قلبم به سوي تو مي ايم

وبا قلبم تو به تو نگاه مي كنم

هنوز در جاده انتظار نشسته وچشمانم را به آسمان بیکران دوخته ام.

هنوز گریه هایم را زیر باران پنهان می کنم

باز در انتظارم که بیایی

بیا تا پیش از این نگاهم غریب نماند

فریبا جان

نویسنده:معین

eshgheyeganeh — Thu, 14 Sep 2006 15:20:21 GMT

به انچه که ارامشي بزرگ است

در نهايت تصويري عاشقانه

به دنبال نگاهی عاشق اما محروم

تصويري که سهمی از ان نداشتم

فقط حس می کردم ارامشی بزرگ است

پاکي ان احساس روحم را نوازشي داد

از خود پرسيدم پاکترين عشق کجاست؟

که از هوي و هوس راهش جداست

ناگهان حس کردم طراوتي بر وجودم باريد

انقدر ارام شدم که زجر دنيا فراموشم شد

بله پاکترين احساس همان تصوير خيالم بود

از جنس باران که مرا جان بخشيد

از باران هم پاکتر مگر مي شود بود

گفتم شايد اين عشق پاک مرا بشويد

مرا از عشق سيراب کند

اين احساس که از اسمان باريد

از جنس باران بود بر خاک تشنه و نا چيز

و حالا من هم قدري پاک شده ام

تصوير خيالم مرا تا اوج برد و ارام کرد

eshgheyeganeh — Thu, 14 Sep 2006 15:17:40 GMT

دلم را جز تو كس دلبر نباشد

به جز شور توام در سر نباشد

دل من را تو عمدا ميكني تنگ

كه تا جاي كس ديگر نباشد

بعد از تو دلم هميشه گريان باشد

چون موج اسير خشم طوفان باشد

بعد از تو شود نگاه من خشک به در

تنها و غمين و بی نگهبان باشد

بعد از تو دگر نمی پذيرم دل را

دل را هوس هميشه نالان باشد

آن موی سيه چشم خمار آلودت

من باشم و اين قلب پريشان باشد

زندگی

نگه دار پیاده میشم ...!

به تو عادت کرده بودم

مثل گلبرگی به شبنم

مثل عاشقی به غربت

مثل مجروحی به مرحم

من که در گریزم از مرگ

به تو عادت کرده بودم

از سکوت و گریه شب

به تو هجرت کرده بودم

خداوندا !

به هر که دوست میداری بیاموز

که عشق از زندگی کردن بهتر است

و به هر که دوست تر میداری

بچشان

که دوست داشتن از عشق برتر است

به یاد داشته باش هر وقت دلتنگ شدی به اسمان نگاه کن کسی هست که عاشقانه تو را می نگرد و منتظر توست اشکهای تو را پاک می کند و دستهایت را صمیمانه می فشارد تو را دوست دارد فقط به خاطر خودت به یاد داشته باش هر وقت دلتنگ شدی به اسمان نگاه کن

و اگر باور داشته باشی می بینی ستاره ها هم با تو حرف میزنند

باور کن که با او هرگز تنها نیستی هرگز

فقط کافی است عاشقا نه به اسمان نگاه کني

eshgheyeganeh — Thu, 14 Sep 2006 15:14:34 GMT

عشق

نشاط انگیزو ماتم زایی ای عشق عجب رسواگر ورسوایی ای عشق

اگر چنگ توبا جانی ستیزد چنان افتد که هرگز بر نخیزد

تو را یک فن نباشد، ذو فنونی بلای عقل و مبنای جنونی

چه دلها کز تو چون دریای خون است چه سرها کز تو صحرای جنون است

یکی را بر مراد دل رسانی یکی را در غم هجران نشانی

یکی را همچو مشعل بر فروزی میان شعله ها جانش بسوزی

خوشا آنکس که جانش از تو سوزد چو شمعی پای تا سر بر فروزد

خوشا عشق و خوشا ناکامی عشق خوشا رسوایی بد نامی عشق

خوشا بر جان من، هر شام وهر روز همه دردو همه داغ و همه سوز

خوشا عاشق شدن، اما جدایی خوشا عشق و نوای بینوایی

خوشا در سوز عشقی سوختن ها درون شعله اش افروختن ها

چو عاشق از نگارش نام گیرد چراغ آرزوهایش بمیرد

هزاران دل بحسرت خون شد از عشق یکی در این میان مجنون شد از عشق

در این آتش هر آنکس بیشتر سوخت چراغش در جهان روشنتر افروخت

نوای عاشقان در بینواییست دوام عاشقی ها در جداییست

eshgheyeganeh — Thu, 14 Sep 2006 15:10:42 GMT

به نام خدايي كه ليلي و مجنون را براي هم آفريد

سكوت شب من عاشقانه ترين ترنم جاودان بودن است

شب من عارفانه ترين تجلي حضور صحنه هاي با خود بودن است

فرداي بي صداي من ، خسته ام آرام بيا

از ميان دلهاي شاد ، من تورا گزيده ام

فقط تو آرام بيا !!

از پشت پلكهاي اولين ستارة شب

از پشت ديوار بلند مهتاب

از پشت شيشه الماس چشمها

به خدا به كدامين سو نظاره كنم

من هنوز رد پاي نرفته ام در راه رفتة تو !!

من هنوز آوارة كوي بي انتهاي اين جاده ام

من هنوز خسته از زورق انتخاب

به دنبال وسوسه هاي آبيم در ميان خواب

من هنوز يك نقطه ام براي شروع يه دنيا

ولي ولي خود نيز نمي دانم

چرا !!

به كدامين راه رفته محكومم مي كنيد

به كدامين گناه بزرگ كوچكم مي شماريد

به كدامين دريا ، تشنه سرابم مي كنيد

هنوز در باور شب ماتم زده ام

هنوز در پيكر سنگ تراشه هاي هجري

به دنبال رد پايي بر دلم

بيا ، براي يك بار هم كه شده فقط تو بيا

بيا ، براي اولين و آخرين بار فقط تو بگو

بگو كدامين جرم جز محبت مرا خار كرد

بگو كدامين صورت سيلي عشق را مرحم كرد

بگو كدامين فتنه در دل كوچكت رخنه كرد

بگو و فقط تو بگو

بگو شايد اين آخرين باشد براي اولينت

بگو شايد اين محكم ترين دليل باشد براي اينت

بگو شايد كه جاده راه تو ، از اين پس بي فروغ باشد

و اما اكنون …

اين منم عابري پا برهنه

اين منم ساكت و بي صدا چون پاي عبور

اين منم مبهوت اين هبوط

اين منم معشوق اين شلوغ

اين جا من مانده ام و هزار راه رفته

من مانده ام و طاقتي بافته شده

من مانده ام و چارقي رنگ و رخ رفته

من مانده ام و دفتري از شعرهاي خط خطي و كهنه

ديشب براي اولين بار

نه ديشب براي هزار يكمين بار بود كه ستاره شدم

حس كردم كه يك برگ شدم

حس كردم كه ديگر گرفتار و مانده اين جاده نيستم

حس كردم كه هزار راه رفته نيستم

حس كردم كه از تو و افكارت أي دنياي خاكي دورم

شدم يك قطره رفتم به چشم ماه

گريه كردم ، گريه كردم براي دلم تنها و بي صدا

حس كردم كه ديگر آزادم

چون بزرگراهي بي پليسم

چون ستاره بي هيچ غروبم

حس كردم كه بزرگ چون كوه در دل كويرم

حس كردم كه آبي زير بازوان قايقم

حس كردم كه چقدر از تو و دنياي آزاد و رها دورم

زنده باد آزادگي

تو نیستی که ببینی

چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاری ست!

چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست!

چگونه جای تو در جان زندگی سبز است!

**********
هنوز پنجره باز است.

تو از بلندی ایوان به باغ می نگری.

درخت ها و چمن ها و شمعدانی ها

به آن ترّنم شیرین ، به آن تبسم مهر

به ان نگاه پر از آفتاب ، می نگرند.
***********
تمام گنجشکان

که در نبودن تو

مرا به باد ملامت گرفته اند؛

تو را به نام صدا می کنند!

هنوز نقش تو را از فراز گنبد کاج

کنار باغچه ،

زیر درخت ها،

لب حوض

درون آیینه پاک آب می نگرند.
**********
تو نیستی که ببینی، چگونه پیچیده ست

طنین شعر نگاه تو در ترانه من.

تو نیستی که ببینی ، چگونه می گردد

نسیم روح تو در باغ بی جوانه من.
**********

تو نیستی که ببینی ، چگونه ، دور از تو
به روی هرچه در این خانه ست

غبار سربی اندوه ، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی ، دل رمیده من

به جز تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.

غروب های غریب

در این رواق نیاز

پرنده ساکت و غمگین ،

ستاره بیمار است

دو چشم خسته من

در امید عبث

دو شمع سوخته جان همیشه بیدار است

تو نیستی که ببینی!

{فریدون مشیری}