عاشقانه

چگونه عطر تو در عمق لحظه ها جاری ست!

چگونه عکس تو در برق شیشه ها پیداست!

چگونه جای تو در جان زندگی سبز است!

**********
هنوز پنجره باز است.

تو از بلندی ایوان به باغ می نگری.

درخت ها و چمن ها و شمعدانی ها

به آن ترّنم شیرین ، به آن تبسم مهر

به ان نگاه پر از آفتاب ، می نگرند.
***********
تمام گنجشکان

که در نبودن تو

مرا به باد ملامت گرفته اند؛

تو را به نام صدا می کنند!

هنوز نقش تو را از فراز گنبد کاج

کنار باغچه ،

زیر درخت ها،

        لب حوض

درون آیینه پاک آب می نگرند.
**********
تو نیستی که ببینی، چگونه پیچیده ست

طنین شعر نگاه تو در ترانه من.

تو نیستی که ببینی ، چگونه می گردد

نسیم روح تو در باغ بی جوانه من.
**********
 
تو نیستی که ببینی ، چگونه ، دور از تو
به روی هرچه در این خانه ست

غبار سربی اندوه ، بال گسترده ست

تو نیستی که ببینی ، دل رمیده من

به جز تو ، یاد همه چیز را رها کرده ست.
 
غروب های غریب

در این رواق نیاز

پرنده ساکت و غمگین ،

ستاره بیمار است

دو چشم خسته من

در امید عبث

دو شمع سوخته جان همیشه بیدار است

تو نیستی که ببینی!

{فریدون مشیری}